جنگ نرم سخت تر از جنگ سخت

جنگ نرم، اقتضائات و الزامات

از ابتدای شکلگیری هسته اولیه انسان عاقل و مکلف روی زمین، تقابل بین حق و باطل، امام نور و امام نار و دو جبهه حزبالله و حزبالشیطان، پدیدار گشت و سرپیچی شیطان از فرمان ذات ربوبی و عصیان از سجده در برابر حضرت آدم(ع) و با ایستادگی قابیل به عنوان نماد امام نار در برابر هابیل به
عنوان نماد امام نور دو جبهه حق و باطل واقعیت عینی پیدا نمود و این دو خط و دو جبهه در بستر تاریخ تداوم یافت و جبهه نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد(ع) به عنوان قافلهسالاران جبهه حق و نمرود و فرعون، ابوسفیان، یزید و هارون... به عنوان محور باطل در برابر هم تاریخساز و بستر آزمایش دیگر انسانها گردیدند.
واقعیت ملموس
تاریخی مبین این امر است که ریشه و پیشینه تخاصمات و نبردها در بدو امر فکری،اعتقادی و گفتمانی و به تعبیر جامعتر، نرمافزاری بوده و به تدریج پس از ایستادگی تکلیف محور رهبران جبهه حق و مقاومت استکباری و شیطانی رهبران جبهه باطل در برابر آن، اختلاف و تقابل بصورت مرحلهای تشدید شده و به تقابل و درگیری فیزیکی و یا به تعبیر فراگیرتر به درگیری سخت انجامیده است.
اگر قابیل در درگیری با هابیل دست خود را به خون برادر آلوده میسازد، ریشه نرمافزار داشته و اگر نمرد درصدد برمیآید حضرت ابراهیم(ع) را در آتش خود بسوزاند و یا فرعون در تقابل با حضرت موسی(ع) دست به انواع و اقسام تهدید و قتل میزند ریشه آن فکری و اعتقادی بوده است.
قریب به یکصد غزوه و سریه و بیست و هفت جنگ سخت که خود پیامبر(ص) حضور و فرماندهی را عهدهدار بوده، ریشه اعتقادی و فکری داشته است بنابراین میتوان ادعا کرد که گستره جنگ نرم به مراتب فراگیرتر و عرصه آن بیشتر و مهمتر از جنگ سخت بوده و در واقع جنگ سخت یکی از مراحل تقابل فکری و عقیدتی و از مصادیق نبردهاست.
بیان مسئله
انقلاب اسلامی ایران در واپسین دهههای هزاره دوم میلادی، مهمترین و بزرگترین پدیده قرن بیستم به شمار میآید که اعتراف دوستان و دشمنان انقلاب به ویژه کیسنجر وزیر خارجه کهنهکار اسبق آمریکا که از انقلاب به (سونامی) تعبیر کرده بود مبین این نقش و اهمیت میباشد.
انقلاب اسلامی ایران فراتر از انقلاب کبیر فرانسه
در سال 1789 میلادی و انقلاب سوسیالیستی شوروی در سال 1917 علاوه بر ایران، عرصه منطقهای و بینالمللی را تحت تاثیر عمیق خود قرار داد و بسیاری از معادلات را دستخوش تغییر نمود.شعار استقلالطلبی، نه شرقی و نه غربی، ماهیتی دینی و ضد استکباری و عملکرد انقلابی در تقابل با ظلم ظالمان و دفاع از مظلومان و مستضعفان زمینهساز به خطر افتادن منافع متجاوزان و چپاولگران و قطع دست مستکبران از منطقه غرب آسیا گردید. لذا قدرتهای استکباری با رهبری آمریکا و استخدام ارتجاع منطقه جبهه گستردهای را در جهت مقابله با انقلاب شکل داده و همه توان خود را برای براندازی نظام نوپای اسلام به خط کردند.
ابتدا با توسل به جنگ نیمه سخت و آشوبهای محلی و منطقهای و سپس ساماندهی جنگ سخت و تجاوز نظامی درصدد تحقق اهداف خود برآمدند که با مدیریت هوشمندانه حضرت امام(ره) و ایستادگی ملت ایران اهداف دشمن خنثی و نتیجه جنگ به رغم همه خسارتها به نفع نظام تمام شد.
جبهه مذکور در دهه دوم انقلاب وارد عرصه جنگ نرم شد و با همه توان و امکانات امپراطوری رسانهای اعم از ماهواره، اینترنت و فضای مجازی وارد نبرد مستقیم با نظام اسلامی و حکومت دینی گردید و به موازات افزایش اقتدار نظام و توسعه عمق راهبردی، میزان هجمه نرم دشمن تشدید گردید و همه ابعاد جنگ نرم اعم از نفوذ سیاسی و فرهنگی و تحریم و فشار اقتصادی و... در دستور کار قرار گرفت.
واقعیت تلخ تاریخی این است که آسیبی که انقلاب و نهضتهای دینی از نبرد نرم خوردهاند، از ناحیه جنگ سخت نخوردند. اگر انقلاب حضرت موسی بن عمران(ع) به سقوط کشیده شد در سایه نبرد نرم بود و اگر انقلاب صدر اسلام پس از رحلت پیامبر از مسیر اصلی منحرف و سرانجام به یک رژیم ضد دینی اموی تبدیل شد در چرخه جنگ نرم بوده است، حادثه خونین عاشورا در گردونه جنگ نرم اتفاق
افتاد و جامعه اسلامی که در اثر عملیات تخریبی دشمنان اسلام از انقلاب فاصله گرفته بودند به جایی رسیدند که زمینه شهادت امام معصوم و اسارت اهل بیت آن فراهم نمودند، متاثر از این نوع جنگ بوده است. بنابراین واکاوی جنگ نرم امروز و ارزیابی ابعاد آن و تفاوت آن با جنگ سخت میتواند زمینه تحول در ارکان نظام را فراهم نماید.

منبع: روزنامه کیهان، حجت الاسلام والمسلمین علی سعیدی